OK, rozumiem i akceptuję

W celu dostarczenia usług na najwyższym poziomie i dostosowania witryny do indywidualnych potrzeb strony wykorzystują pliki cookies. Korzystanie ze stron bez zmiany ustawień dotyczących cookies powoduje, iż będą one używane w Waszym urządzeniu końcowym. Można w każdym czasie zmienić ustawienia dotyczące cookies.

Nowa Wieś, ul. Częstochowska 6
42-262 Poczesna (woj. Śląskie)

Rejestracja telefoniczna

pn - pt 9:00 - 19:00, sob. 9.00 - 12.00

ZADBAMY O TWOJE ZDROWIE
I PIĘKNY BIAŁY UŚMIECH

Tarczyca - objawy, leczenie, diagnostyka

Choroby tarczycy


Dwa najczęstsze schorzenia dotyczące gruczołu tarczowego to nadczynność i niedoczynność tarczycy.
Nadczynność tarczycy to nadmierne wydzielanie hormonów tarczycy ponad ilości, których potrzebuje organizm. Nadczynność tarczycy zwana jest często hipertyreozą.
Hormony tarczycy wpływają i regulują wiele funkc-ji w organizmie i odgrywają kluczową rolę w procesach metabolizmu.

 

 

Przyczyny nadczynności tarczycy


Częstą przyczyną nadczynności tarczycy, jest choroba autoimmunologiczna, choroba Gravesa i Basedowa, znana też chorobą Basedowa.
Jest to takie schorzenie, w którym nasz własny układ odpornościowy atakuje własne tkanki organizmu, wytwarzając przeciwciała skierowane przeciw receptorowi błony komórkowej tyreocytów, czyli komórek tarczycy. Przeciwciała przeciwko TSH, pobudzają tarczycę do produkcji hormonów w ilości większej niż jest potrzebna, co prowadzi do powstania objawów nadczynności tarczycy.
Inną chorobą tarczycy mogącą wywołać objawy nadczynności są tzw. guzki autonomiczne tarczycy, w formie pojedynczego guzka lub tzw. wola guzkowego tarczycy.

 

 

Objawy nadczynności tarczycy


Przed podjęciem leczenia nadczynności tarczycy zaleca się przeprowadzenie badań laboratoryjnych. Nadczynności rozpoznaje się, gdy istnieje zwiększony poziom wolnych hormonów tarczycy, czyli fT3 i/lub fT4 ponad górną granicę normy. Zwykle towarzyszy temu obniżony poziom TSH.
Objawem charakterystycznym nadczynności tarczycy jest wzmożona nerwowość, niepokój, lęk, płaczliwość, trudności ze skupieniem uwagi, bezsenność, łatwa męczliwość, uczucie stałego gorąca, nadmierne pocenie, drżenie rąk, kołatanie serca oraz wiele innych dolegliwości, z których nie wszystkie występują u każdego pacjenta.
Chory może posiadać zwiększony apetyt, któremu towarzyszy paradoksalnie spadek masy ciała. Włosy robią się łamliwe i łatwo wypadają, paznokcie łatwo się łamią.
Mogą wystąpić zaburzenia miesiączkowania, a nawet niepłodność u kobiet. U mężczyzn nadczynność może objawiać się obniżonym libido i zaburzeniami wzwodu.
W przypadku, gdy powodem nadczynności tarczycy jest choroba Basedowa, typowym objawem jest orbitopatia tarczycowa, czyli wytrzeszcz oka lub oczu. W tym przypadku chorzy skarżą się na ból oczu, nadmierne łzawienie oraz pogorszoną jakość widzenia.

 

 

Diagnostyka i leczenie nadczynności tarczycy


By postawić diagnozę choroby tarczycy należy wykonać równolegle badania laboratoryjne poziomu hormonów tarczycy we krwi (TSH, fT3 i fT4) oraz badanie obrazowe, ultrasonograficzne tarczycy za pomocą aparatu USG.
Podstawowym leczeniem nadczynności tarczycy jest leczenie farmakologiczne, za pomocą leków przeciwtarczycowych lub leczenie jodem promieniotwórczym (radiojodem), który niszczy częściowo komórki tarczycy. Ostateczna metodą leczenia jest zabieg chirurgiczny.
Niedoczynność tarczycy to zespół objawów wywołanych niedoborem hormonów produkowanych przez tarczycę. Prawie 5-krotnie częściej dotyczy kobiet niż mężczyzn a częstość jej występowania wzrasta z wiekiem.

 

 

Przyczyny niedoczynności tarczycy


Niedoczynność może być spowodowana uszkodzeniem samego gruczołu tarczowego, może wynikać ze zmniejszonej stymulacji tarczycy ze strony przysadki mózgowej, lub rzadziej może wynikać z niedoboru hormonu produkowanego przez podwzgórze.
Do głównych przyczyn pierwotnej niedoczynności tarczycy należy przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy czyli choroba Hashimoto.
Jest to zapalenie gruczołu tarczycy związane z obecnością przeciwciał przeciwko tyreoperoksydazie oraz tyreoglobulinie oraz nacieków limfocytarnych dotykających ten narząd.

 

 

Objawy niedoczynności tarczycy


W niedoczynności tarczycy dochodzi do spowolnienia wszystkich procesów w organizmie.
Objawia się to spowolnieniem metabolizmu, zwiększeniem masy ciała, sennością, zmniejszoną tolerancją wysiłku.
Włosy stają się bardziej łamliwe, słabe, mają tendencję do wypadania, skóra staje się sucha, szorstka. Dochodzi także do zmniejszenia perystaltyki przewodu pokarmowego, co może powodować zaparcia. Chory na niedoczynność tarczycy, podobnie jak w przypadku nadczynności tarczycy mogą skarżyć się na pogorszenie koncentracji, zaburzenia pamięci depresje. Również pojawiają się zaburzenia miesiączkowania u kobiet.

 

 

Diagnostyka i leczenie niedoczynności tarczycy


Badanie laboratoryjne pomocne w rozpoznaniu przyczyny niedoczynności tarczycy, to oprócz badań hormonalnych stężenia TSH, fT3 i fT4, jest ocena stężenia przeciwciał przeciwtarczycowych antyTPO w surowicy krwi. Zwiększone stężenie tych przeciwciał obserwujemy właśnie w chorobie Hashimoto. Zawsze zalecane jest wykonanie badania USG tarczycy i szyi celem oceny miąższu tarczycy i okolicznych węzłów chłonnych.
Zasadą leczenia pierwotnej niedoczynności tarczycy jest podawanie preparatów zawierających tyroksynę czyli tak zwane leczenie substytucyjne. Wielkość dawki, leczniczej i podtrzymującej, każdorazowo powinien ustalić lekarz endokrynolog, zwykle na podstawie badań hormonalnych jak i objawów zgłaszanych przez chorego.



wróć do listy wpisów